Jak pomagamy

Logopedia

Najczęściej spotykane wady i zaburzenia mowy:

DYSLALIA (z greckiego dys - zaburzenie; lalia - mowa)
To ogólne pojęcie stosowane przy określeniu różnych postaci wad wymowy. Dziecko może opuszczać dźwięk, np. Ryba – [Yba], może również substytuować czyli w miejsce jednego dźwięku umiejscowić inny, np. Ryba – [Lyba], a także dziecko z dyslalią może mowę deformować. Dyslalia to opóźnienie w przyswajaniu sobie języka, na skutek opóźnionego wykształcenia się funkcji pewnych struktur mózgowych (Irena Styczek). Postacie dyslalii: Sygmatyzm – polega na nieprawidłowej artykulacji spółgłosek dentalizowanych: s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż, ś, ź, ć, dź. Seplenienie jest najczęściej spotykanym zaburzeniem artykulacji u dzieci. Rotacyzm (łac. rhotacismus) to drugi po sygmatyzmie często występujący rodzaj dyslalii, polegający na zaburzonej artykulacji głoski r. Bezpośrednią przyczyną rerania jest niedostateczna sprawność ruchowa języka. Spotyka się również takie zaburzenia mowy jak kappacyzm, gammacyzm, kiganie, giganie, lambdacyzm, betacyzm, wymowę bezdźwięczną, rynolalię, palatolalię.

OPÓŹNIONY ROZWÓJ MOWY CZYNNEJ
Gdy określony etap rozwoju mowy dziecka nie pojawił się w czasie powszechnie uznanym za właściwy, tj. wystąpił później niż u rówieśników to mówimy o ORMC. Zakłócenie rozwoju funkcji mowy przejawia się poprzez krótkotrwały brak rozwoju mowy, przy czym dzieci około 3-4 r.ż. powinny mówić już zdaniami, a po ukończeniu 5 r.ż. z pewnymi trudnościami, ale prawidłowo. W sytuacji kiedy rozwój mowy dziecka musi być stymulowany konieczna jest interwencja specjalisty-logopedy.

JĄKANIE
Dzieci najczęściej zaczynają mówić niepłynnie w okresie kształtowania się mowy, w 85% przypadków rozpoczyna się przed 8 rokiem życia. W tym wieku dziecko jest szczególnie narażone na występowanie tego zaburzenia, powstają, bowiem dysproporcje pomiędzy tym, co dziecko chciałoby, a co może powiedzieć. W tym wieku następuje gwałtowny wzrost słownictwa przy ciągle jeszcze mniejszej sprawności aparatu mowy i dlatego jest to okres krytyczny. U niemal 80 % tych dzieci jąkanie ma łagodny charakter i ustępuje samoistnie, niestety są dzieci, u których zaburzenie nie ustępuje. Przyczyny tego stanu rzeczy mogą być różne, często nieprzychylność i nieprawidłowa postawa najbliższego otoczenia i rodziny. Diagnoza jąkania jest dokonywana na podstawie wywiadu i kwestionariuszy. Dzięki nim logopeda określa stopień niepłynności mowy, a także w razie konieczności ustala indywidualny plan terapii logopedycznej.

« Powrót do "Jak pomagamy"

Nasz zespółKomu pomagamyJak pomagamyStrefa pacjenta dorosłegoStrefa rodzicaUzależnieniaNFZCennikKontakt




©2012 przez ProMedica. Wszelkie prawa zastrzeżone. Projekt i realizacja: Inpero.pl Sp. z o.o..